«Βόμβα» χρέους 226 τρισ. δολ. απειλεί



«Βόμβα» χρέους 226 τρισ. δολ. απειλεί τον κόσμο. Η αλήθεια όμως είναι ότι κανένας δεν θέτει το ερώτημα που θα το έθετε ακόμη και ένα παιδί. Που χρωστάει όλος αυτός ο κόσμος μπαμπά;


Κατά 84 τρισ. δολ (71,8 τρισ. ευρώ) αυξήθηκε την τελευταία 10ετία το ιδιωτικό και δημόσιο χρέος του πλανήτη, με αποτέλεσμα ο κόσμος να κάθεται πλέον πάνω σε μια «βόμβα» χρέους που ανήλθε στο ιστορικό υψηλό των 226 τρισ. δολ.(193 τρισ. ευρω).

Το 2007, προτού δηλαδή η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση αρχίσει να ξεδιπλώνεται, το συνολικό παγκόσμιο χρέος, σύμφωνα με τα στοιχεία της McKinsey, ήταν 142 τρισ. δολάρια ή το 269% του ΑΕΠ, ενώ σήμερα, σύμφωνα με στοιχεία του IIF(Institute of International Finance), καθώς ανήλθε σε 226 τρισ. δολάρια, αντιπροσωπεύει πλέον το 324% του συνδυασμένου ΑΕΠ (Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος) του πλανήτη.
Καθώς από την κατάρρευση της Lehman Brothers το παγκόσμιο χρέος έχει αυξηθεί κατά 84 τρισ. δολάρια, στην πραγματικότητα η παγκόσμια οικονομία χρησιμοποίησε τη μελλοντική ανάπτυξη ως ενέχυρο, καθώς ουσιαστικά δανειστήκαμε από το μέλλον, υποστηρίζουν οι αναλυτές, εκτιμώντας πως το χρέος αντικατέστησε την παραγωγικότητα μαζί με έναν άνευ προηγουμένου όγκο «δωρεάν χρήματος» από τις κεντρικές τράπεζες που έφθασε τα 15 τρισ. δολάρια.
  Για πρώτη φορά εδώ και χρόνια, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο είναι αισιόδοξο για την παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη. Ωστόσο, βλέπει ένα νέο πρόβλημα: αυξανόμενο χρέος στις μεγαλύτερες χώρες του κόσμου.



"Τα επίπεδα του χρέους αυξάνονται στις οικονομίες των G20", δήλωσε την Τετάρτη ο Tobias Adrian, επικεφαλής του τμήματος νομισματικών αγορών και κεφαλαιαγορών του ΔΝΤ.

Μεταξύ των ιδιωτικών επιχειρήσεων στις χώρες αυτές, η μόχλευση είναι υψηλότερη από ό, τι πριν από τη χρηματοπιστωτική κρίση. Και το βάρος της εξυπηρέτησης του χρέους έχει επίσης μεταφερθεί σε αρκετές κορυφαίες οικονομίες, σημείωσε.

Με τις κεντρικές τράπεζες στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη αναμένεται να καταστήσουν αυστηρότερες τις νομισματικές συνθήκες, δήλωσε: "Αυτό δημιουργεί μεγαλύτερους κινδύνους με την πάροδο του χρόνου από τις απότομες αυξήσεις των επιτοκίων".

Παρουσιάζοντας τη νεότερη αξιολόγηση του κινδύνου από το ΔΝΤ στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, ο Adrian παρατήρησε ότι τα εξαιρετικά χαμηλά επιτόκια των τελευταίων ετών έχουν επιτρέψει στις χώρες να δανειστούν εύκολα για να χρηματοδοτήσουν την ανάκαμψη τους από τις υφέσεις.

Και η ανάκαμψη δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα, σημείωσε, λέγοντας ότι εξακολουθούν να χρειάζονται χαμηλά ποσοστά.

Ταυτόχρονα, είπε, "αυτό το περιβάλλον δημιουργεί εφησυχασμό", με κινδύνους όμως που βασίζονται σε διάφορα μέτωπα.

Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τα σούπερ σταρ των αναδυόμενων οικονομιών όπως η Κίνα, η Βραζιλία και η Τουρκία.

Η Κίνα συνεχίζει να χρηματοδοτεί την ανάπτυξη με την επέκταση της πίστωσης, σημείωσε, ιδιαίτερα η "σκιά" πίστωση - δανεισμός έξω από το ρυθμιζόμενο τραπεζικό σύστημα.

Η Sonja Gibbs, του Ινστιτούτου Διεθνών Οικονομικών, δήλωσε ότι οι αναδυόμενες οικονομίες είναι σε γενικές γραμμές καλύτερες από ό, τι μόλις πριν από λίγα χρόνια. Η ανάπτυξη είναι ισχυρότερη και πολλές δείχνουν άλλες θεμελιώδεις οικονομικές δυνάμεις. Ωστόσο, αναγνώρισε, "υπάρχει πιθανότητα για προβλήματα".

  Το IIF, υπογραμμίζει τους κινδύνους «μετακύλισης», σε αναδυόμενες αγορές, στις οποίες έχει υπάρξει δανεισμός σε «σκληρά» νομίσματα, όπως ευρώ και δολάριο, καθώς απαιτείται αναχρηματοδότηση ή αποπληρωμή 1,7 τρισ. δολαρίων πριν το τέλος του 2018. Αν τα επιτόκια αρχίζουν να ανεβαίνουν, το κόστος χρήματος και οι κίνδυνοι για τις αναδυόμενες αγορές που έχουν συνολικό χρέος 59 τρις. δολ. θα αυξηθούν.
Ο κόσμος κάθεται, σύμφωνα με την Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (BIS), σε μια «βόμβα» χρεών, καθώς διατέθηκαν δισεκατομμύρια δολάρια και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, με αποτέλεσμα το ιδιωτικό χρέος να μετατραπεί σε κρατικό, ενώ παρά τις πολιτικές λιτότητας τα κρατικά ελλείμματα συνέχισαν να αυξάνονται, συσσωρεύοντας νέο κρατικό χρέος.  

  Σχεδόν εννέα χρόνια μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers, που οδήγησε στη χειρότερη οικονομική κρίση μετά τη μεγάλη ύφεση του 1929, και ο κόσμος βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα βουνό χρεών που δημιουργούν νέους κινδύνους για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, υπονομεύοντας την παγκόσμια οικονομία.

Η αλήθεια όμως είναι ότι κανένας δεν θέτει το ερώτημα που θα το έθετε ακόμη και ένα παιδί. Που χρωστάει όλος αυτός ο κόσμος μπαμπά; Αν υπήρχε καταγραφή της καθαρής οικονομικής (δανειακής) κατάστασης του καθενός, κράτους, επιχείρησης, νοικοκυριού τότε θα είχαμε τη δυνατότητα για πραγματικά συμπεράσματα και προβλέψεις. Ταυτόχρονα θα φαινόταν ξεκάθαρα ότι μια χούφτα ανθρώπων στραγγαλίζει τα όνειρα της ανθρωπότητας και η αναγκαιότητα να πάψει η κυριαρχία τους θα πρόβαλε ακόμη πιο επιτακτικά.



                                      Επιμέλεια: Νίκος Πυλιώτης



ΠΗΓΗ: IMF, economictimes, ΤΟ ΒΗΜΑ ΜΑΝΤΙΚΙΔΗΣ ΤΑΣΟΣ FORTUNE


Σχόλια