Τα παιδιά στο στόχαστρο των εταιρειών



Τα παιδιά στο στόχαστρο των εταιρειών τεχνολογίας. Διαμορφώνουν πελάτες αδιαφορώντας για την υγεία τους παρά τους αντίθετους ισχυρισμούς.
  Εφαρμογές μηνυμάτων ειδικές για παιδιά, υπολογιστές στα σχολεία: οι μεγάλες τεχνολογικές εταιρείες, όπως το Facebook και η Google προσπαθούν να εξοικειώσουν από μικρή ηλικία τα παιδιά στα προϊόντα τους, προς μεγάλη δυσαρέσκεια των οργανώσεων προστασίας των παιδιών.

 Το Facebook λάνσαρε τη Δευτέρα στις ΗΠΑ το Messenger Kids, μια εκδοχή της εφαρμογής του για ανταλλαγή μηνυμάτων που είναι ειδικά σχεδιασμένη για παιδιά ηλικίας 6 ως 12 ετών, κάνοντας για πρώτη φορά άνοιγμα στην αγορά αυτή.

Τυπικά, το Facebook και το Messenger απαγορεύονται σε παιδιά κάτω των 13 ετών, αλλά εκτιμάται ότι ήδη πάνω από 20 εκατομμύρια παιδιά σε όλο τον κόσμο τα χρησιμοποιούν με ή χωρίς τη συγκατάθεση των γονιών τους. Η νέα εφαρμογή έχει ως στόχο να ενισχύσει τους δεσμούς ενός παιδιού με τους φίλους του και την οικογένειά του, αλλά δεν είναι βέβαιο ότι όλοι οι γονείς θα τη δουν με εξίσου θετικό τρόπο.

  Το Messenger Kids, που αναπτύχθηκε με τη συνεργασία ψυχολόγων και άλλων ειδικών, καθώς επίσης μετά από τις συμβουλές 1.200 γονιών, είναι μια αυτόνομη εφαρμογή που εγκαθίσταται στον υπολογιστή-ταμπλέτα ή στο «έξυπνο» κινητό του παιδιού και η οποία ελέγχεται από τον λογαριασμό του γονιού στο Facebook.

Σύμφωνα με τους αναλυτές, το Facebook ουσιαστικά επιδιώκει να προσελκύσει νέες γενιές χρηστών και να τις «δέσει», προτού κάποια άλλη ανταγωνιστική εφαρμογή, όπως το Snapchat, τραβήξει το ενδιαφέρον ενός παιδιού έξι έως 12 ετών. Στη συνέχεια, το Facebook δικαιολογημένα «ποντάρει» ότι τα περισσότερα από αυτά τα παιδιά, όταν μεγαλώσουν, θα γίνουν μόνιμοι χρήστες του.

   Όμως ορισμένοι θέτουν το ερώτημα κατά πόσο ένα τόσο μικρό παιδί θα πρέπει να χρησιμοποιεί τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, έστω και υπό γονεϊκό έλεγχο. Μερικοί επιστήμονες εκφράζουν ανησυχίες ακόμη και για την επίδραση στον εγκέφαλο του παιδιού..

  Το Facebook ισχυρίζεται ότι με αυτό τον τρόπο απαντά σε μια «ανάγκη» των γονιών που επιθυμούν να προστατεύσουν τα παιδιά τους από τους πιθανούς κινδύνους της τεχνολογίας και του Διαδικτύου. Εφόσον είναι ούτως ή άλλως συνεχώς εκτεθειμένα σε αυτά, ας είναι τουλάχιστον ασφαλή, αυτό είναι το δόγμα πολλών τεχνολογικών εταιρειών.

  «Σήμερα οι γονείς επιτρέπουν ολοένα και περισσότερο στα παιδιά τους να χρησιμοποιούν τάμπλετ ή smartphones, όμως συχνά ανησυχούν για τον τρόπο που τα χειρίζονται», ανέφερε το Facebook στο ιστολόγιό του.

Οι οργανώσεις προστασίας των καταναλωτών αντέδρασαν μάλλον θετικά στην πρωτοβουλία αυτή: Το Κέντρο για την Ψηφιακή Δημοκρατία παραδέχθηκε ότι πρόκειται για μια «συνετή προσέγγιση» από το Facebook, ενώ το Παρατηρητήριο Καταναλωτών χαιρέτισε τις ασφαλιστικές δικλείδες που περιλαμβάνονται, κυρίως την απουσία διαφημίσεων, όπως δήλωσε ο Τζον Σίμσον ειδικός σε θέματα ιδιωτικότητας του οργανισμού.

Όμως υπάρχουν και μειονεκτήματα, υπογραμμίζουν.

  «Ιδανικά, τα μικρά παιδιά δεν θα έπρεπε να εκτίθενται σε τέτοιου είδους περιβάλλον», σημειώνει ο Τζεφ Τσέστερ του Κέντρου για την Ψηφιακή Δημοκρατία, επισημαίνοντας ότι «η πίεση στους γονείς να επιτρέπουν στα παιδιά τους να χρησιμοποιούν αυτές τις υπηρεσίες είναι τεράστια».

  Σύμφωνα με τον Σίμσον, οι επιπτώσεις που έχει η χρήση της τεχνολογίας από τα μικρά παιδιά στην ανάπτυξή τους και στην κοινωνικοποίησή τους δεν είναι ακόμη γνωστές.

  Οι εταιρείες τονίζουν ότι θέλουν να προστατεύσουν τα παιδιά, όμως «δεν το κάνουν από γενναιοδωρία ή από την καλή τους την καρδιά. Το κάνουν για να δημιουργήσουν μια μελλοντική βάση πιστών πελατών», εξηγεί ο ίδιος.

  Με το Messenger Kids το Facebook «κάνει τα παιδιά να συνηθίζουν να περνούν χρόνο στο Διαδίκτυο και τους ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης», σημειώνει ο Ντέιβιντ Μόναχαν της Εκστρατείας για μια Παιδική Ηλικία χωρίς Διαφημίσεις.

Για τον Μόναχαν η κίνηση του Facebook έχει κοινά με αυτές άλλων εταιρειών, όπως η Google που εδώ και χρόνια έχει εισβάλει στο εκπαιδευτικό σύστημα των ΗΠΑ με τα Chromebooks, μια συσκευή μεταξύ φορητού υπολογιστή και τάμπλετ.

Στον ιστότοπό του Google Education, ο όμιλος έχει ξεκάθαρο στόχο τα σχολεία, εξαίροντας την «φιλική» τιμή της συσκευής και «την εύκολη χρήση της».

  Παράλληλα οι οργανώσεις ανησυχούν για την προστασία των προσωπικών δεδομένων των παιδιών που συγκεντρώνουν οι εταιρείες, είτε πρόκειται για τεχνολογικούς ομίλους είτε για κατασκευαστές διαδικτυακών παιχνιδιών.


Παιδιά και τεχνολογία: πώς οι οθόνες έγιναν η «ψηφιακή ηρωίνη» του σήμερα

  Ένα χρόνο και κάτι πριν, η New York Post δεν χαρίστηκε σε αυτό που αποκαλεί "ηρωίνη από data". Σε αυτό ο Δρ. Nicholas Kardaras, ψυχοθεραπευτής και αρθρογράφος, αφηγήθηκε την ιστορία της Σούζαν όπως υφάνθηκε μέσα από τις συνεδρίες του μαζί της.

  Η Σούζαν είναι μια μητέρα ενός 6χρονου αγοριού που αγόρασε στον γιο της ένα tablet όταν ξεκίνησε στην πρώτη Δημοτικού για να μην είναι τεχνολογικά αναλφάβητος. Στην αρχή ο μικρός απολάμβανε τη γνώση, μετά ανακάλυψε το παιχνίδι, μετά μυήθηκε σε ψηφιακό παιχνίδι online, μετά το χάος. "Η Σούζαν έβλεπε αλλαγές στον Τζον" γράφει ο Kardaras.

  "Είχε αρχίσει να απορροφάται όλο και περισσότερο από το παιχνίδι του, είχε χάσει το ενδιαφέρον του για το μπέιζμπολ και το διάβασμα βιβλίων και αρνούταν να βοηθήσει στις δουλειές του σπιτιού. Μερικά πρωινά ξυπνούσε και της έλεγε ότι έβλεπε τετράγωνα στα όνειρά του. Αν και αυτό την απασχολούσε, πίστευε πως ο γιος της μπορεί απλά να είχε ζωηρή φαντασία. Καθώς η συμπεριφορά του συνέχιζε να χειροτερεύει, προσπάθησε να του πάρει το παιχνίδι, αλλά ο Τζον άρχισε να έχει κρίσεις θυμού. Οι εκρήξεις του ήταν τόσο άσχημες που ενέδιδε, προσπαθώντας να πείσει τον εαυτό της ξανά και ξανά ότι είναι εκπαιδευτικό'. Τότε μια νύχτα συνειδητοποίησε πως κάτι δεν πήγαινε καθόλoυ καλά. Όταν η Σούζαν μπήκε στο δωμάτιο του για να ελέγξει αν ο γιος της κοιμόταν μετά την καληνύχτα τους "τρόμαξε".

  Ο εξάχρονος καθόταν στο κρεβάτι του σχεδόν εκστασιασμένος. Μέσα στον πανικό της, η Σούζαν χρειάστηκε να τον ταρακουνήσει πολλές φορές για να συνέλθει. Δεν μπορούσε να καταλάβει πως το κάποτε υγιές, χαρούμενο αγοράκι της είχε εθιστεί τόσο στο παιχνίδι που είχε μεταλλαχτεί σε έναν κατατονικό, ναρκωμένο άνθρωπο. Έναν τοξικομανή της τεχνολογίας".

  Στο άρθρο του ο αρθρογράφος αναφέρεται στον Στιβ Τζομπς που είχε απαγορέψει στα παιδιά του να ασχολούνται με gadgets και οθόνες περισσότερο από όσο τους επέτρεπε αλλά και σε άλλα στελέχη της Silicon Valley που επιλέγουν να στέλνουν τα παιδιά τους μοντεσσοριανά όπου η χρήση της τεχνολογίας είναι περιορισμένη.

   "Πολλοί γονείς καταλαβαίνουν ότι οι φωτεινές οθόνες έχουν αρνητική επιρροή στα παιδιά. Βλέπουμε τις επιθετικές εκρήξεις θυμού όταν παίρνουμε τις συσκευές μακριά και την ελλειπή ικανότητα συγκέντρωσης όταν τα παιδιά παύουν δέχονται αδιάκοπα ερεθίσματα από τις συσκευές τους. Ακόμα χειρότερα: βλέπουμε παιδιά που βαριούνται, που είναι απαθή, αδιάφορα και βαρετά όταν δεν έχουν μια συσκευή στα χέρια τους. Αλλά είναι ακόμα χειρότερο απ’ ότι πιστεύουμε" σημειώνει.

  Στη συνέχεια όλα όσα αφηγείται είναι τρομακτικά, δυσοίωνα, ανησυχητικά. "Πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι οι οθόνες μπορούν να επηρεάσουν το μπροστινό μέρος του εγκεφάλου με τον ίδιο τρόπο που το επηρεάζει η κοκαίνη. Η τεχνολογία είναι τόσο υπερδιεγερτική που ανεβάζει τα επίπεδα ντοπαμίνης όσο το σεξ. Αυτό το εθιστικό αποτέλεσμα είναι ο λόγος που ο Dr. Peter Whybrow, διευθυντής του τμήματος νευροεπιστήμης στο UCLA αποκαλεί τις οθόνες "ηλεκτρονική κοκαϊνη", ενώ κινέζοι ερευνητές προτιμούν τον όρο "ψηφιακή ηρωίνη". Ο Dr. Andrew Doan, επικεφαλής του τμήματος έρευνας πάνω στους εθισμούς για το Πεντάγωνο και το αμερικάνικο ναυτικό αποκαλεί τα βιντεοπαιχνίδια και την τεχνολογία οθόνης "ψηφιακά ναρκωτικά".

  Σήμερα εκατοντάδες κλινικές μελέτες δείχνουν ότι οι οθόνες αυξάνουν την κατάθλιψη, το άγχος και την επιθετικότητα και μπορούν να οδηγήσουν σε ψυχωσικά επεισόδια κατά τα οποία ο παίκτης χάνει την επαφή με την πραγματικότητα.

  "Στην κλινική μου μελέτη με πάνω από 1000 εφήβους τα τελευταία 15 χρόνια, βρήκα το παλιό ρητό 'Μια ουγκιά πρόληψης αξίζει όσο μια λίβρα θεραπείας' να ταιριάζει απόλυτα όταν μιλάμε για εθισμό στην τεχνολογία. Μόλις το παιδί περάσει τη διαχωριστική γραμμή του αληθινού τεχνολογικού εθισμού, η θεραπεία μπορεί να είναι πολύ δύσκολη. Για την ακρίβεια, βρήκα πολύ ευκολότερο να θεραπεύσω χρήστες ηρωίνης και κρυσταλλικής μεθαμφεταμίνης, παρά χαμένους στο μάτριξ video gamers ή εθισμένους στα social media και το Facebook".

Ο εθισμός τρομάζει

  "Σύμφωνα με ανακοίνωση του 2013 της αμερικάνικης ακαδημίας παιδιάτρων, τα παιδιά από 8 έως 10 ετών ξοδεύουν 8 ώρες τη μέρα σε διάφορα ψηφιακά μέσα, ενώ οι έφηβοι περνούν 11 ώρες μπροστά σε οθόνες. 1 στα 3 παιδιά χρησιμοποιεί tablets ή smartphones πριν καν μιλήσουν. Όπως αναφέρει η Δρ. Kimberly Young στο βιβλίο “Internet Addiction” της Dr. Kimberly Young, 18% των χρηστών του internet στη φάση του κολλεγίου υποφέρουν από τεχνολογικό εθισμό στις ΗΠΑ" αναφέρει η New York Post και διευκρινίζει ότι για να αποτοξινωθεί ο εγκέφαλος ενός εθισμένου στις οθόνες χρήστη απαιτείται ολοκληρωτική αποχή από τα ψηφιακά μέσα.

  "Η συνήθης περίοδος αποχής είναι από 4 εως 6 βδομάδες, αυτός είναι ο χρόνος που χρειάζεται για ένα υπερδιεργεμένο νευρικό σύστημα να κάνει επανεκκίνηση. Αλλά αυτό δεν είναι εύκολο στην τωρινή μας κοινωνία όπου οι οθόνες βρίσκονται παντού. Ένα άτομο μπορεί να ζήσει χωρίς ναρκωτικά ή αλκοόλ. Με τον τεχνολογικό εθισμό όμως, υπάρχουν παντού ψηφιακοί πειρασμοί" προσθέτει.

 Στo ερώτημα πώς προστατεύουμε τα παιδιά από τη μάστιγα ο Δρ. Nicholas Kardaras διευκρινίζει ότι είναι κάτι δύσκολο, όχι όμως ανέφικτο.

  "Το κλειδί είναι να αποτρέψεις τα παιδιά από το να κολλήσει σε οθόνες. Αυτό σημαίνει πραγματικά τουβλάκια αντί των ψηφιακών τους avatar, βιβλία αντί για tablets, φύση και άθληση αντί για τηλεόραση... Οι ψυχολόγοι καταλαβαίνουν πως η υγιής ανάπτυξη των παιδιών περιλαμβάνει επικοινωνία, δημιουργικό φανταστικό παιχνίδι και επαφή με τον αληθινό, φυσικό κόσμο. Δυστυχώς ο εθιστικός κόσμος της οθόνης θαμπώνει και εμποδίζει αυτές τις διαδικασίες υγιούς ανάπτυξης".

Στον επίλογο του ο αρθρογράφος επιστρέφει εκεί όπου ξεκίνησε. "Τέσσερα χρόνια αργότερα ο Τζον ειναι πολυ καλυτερα. Χρησιμοποιεί έναν υπολογιστή γραφείου και έχει βρει κάποια ισορροπία στη ζωή του: παίζει σε ομάδα και έχει αρκετούς φίλους στο σχολείο. Αλλά η μητέρα του είναι ακόμα σε επιφυλακή ως προς τη χρήση τεχνολογίας γιατί κάθε εθισμός μπορεί εύκολα να αποπλανήσει κάποιον σε στιγμές αδυναμίας του".

                                                                     Επιμέλεια: Χρήστος Αειβάτης



in.gr, ΑΠΕ/Γαλλικό, skycnn

Σχόλια