Σοβαρές εξελίξεις στο Ιράν



Σοβαρές εξελίξεις στο Ιράν


Οι νεκροί ήδη έχουν ξεπεράσει τους είκοσι με βάση τα ρεπορτάζ των γνωστών πρακτορείων και οι συλλήψεις τις εκατοντάδες. Οι δηλώσεις υπέρ και κατά, κορυφαίων ηγετών, από τον Τραμπ και τον Μακρόν μέχρι τον Ερντογάν δείχνουν ότι οι εξελίξεις έχουν τεράστια γεωπολιτική σημασία. Σήμερα έκανε επίδειξη δύναμης η κυβέρνηση κινητοποιώντας μεγάλα πλήθη σε διαδηλώσεις υποστήριξης της. Οι απόψεις που φιλοξενούμε ίσως βοηθήσουν εν μέρει στο ξεκαθάρισμα του τοπίου.

  Για να έχει κανείς ολοκληρωμένη εικόνα για την εξέλιξη των γεγονότων πρέπει να δει την ιδιαίτερη επιθετικότητα των ΗΠΑ κατά του Ιράν, οι οποίες προσπαθούν μαζί με το Ισραήλ να τορπιλίσουν τη διεθνή συμφωνία του 2015 για το πυρηνικό του πρόγραμμα. Επίσης, την εντεινόμενη κόντρα μεταξύ Ιράν και Σαουδικής Αραβίας στην προσπάθεια των αστικών τάξεων να παίξουν ρόλο στην ευρύτερη φλεγόμενη περιοχή, όπου εξελίσσονται οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και πόλεμοι, σε Συρία, Ιράκ, Υεμένη. Με δεδομένο το υπόβαθρο των οξυμένων λαϊκών προβλημάτων, της μεγάλης δυσαρέσκειας που δημιουργούν μαζί με το οξύ δημοκρατικό πρόβλημα είναι φανερό ότι την κατάσταση επιχειρούν να εκμεταλλευτούν τόσο τμήματα της ιρανικής αστικής τάξης που θέλουν να προχωρήσουν αστικοί εκσυγχρονισμοί, όσο και ανταγωνιστικές με το Ιράν δυνάμεις που θέλουν να περιορίσουν την επιρροή του και να κερδίσουν γεωστρατηγικά ερείσματα και αγορές. Δεν γνωρίζουμε τη δυναμική των γνήσιων λαϊκών και εργατικών διεκδικήσεων και πόσο αυτές μπορούν να επηρεάσουν τις εξελίξεις.
  Πάντως δεν είναι τυχαίο πως σε αρκετές από τις διαδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν στο Ιράν ακούστηκαν ποικιλόμορφα και ετερόκλητα συνθήματα, όπως αυτά που αντιτάσσονται στον ανώτατο σιίτη ιερωμένο, Αλί Χαμενεΐ, και άλλα που ζητούν ακόμη και την επαναφορά της βασιλείας.
Η οργή των Ιρανών εκδηλώνεται σε μια στιγμή που η οικονομία πηγαίνει καλύτερα
του Thierry Coville (*)

   Πολλοί αποδίδουν τις διαδηλώσεις στο Ιράν στην κακή οικονομική κατάσταση της χώρας. Συμμερίζομαι μόνο εν μέρει αυτή την υπόθεση. Στην πραγματικότητα βρισκόμαστε μπροστά σε ένα παράδοξο, γιατί η οικονομική κατάσταση δείχνει να βελτιώνεται από τότε που ανέλαβε την εξουσία ο Ροχανί, το 2013. Πριν από την άρση των κυρώσεων τον Ιανουάριο του 2016, το Ιράν μπορούσε να εξάγει μόνο το 50% του πετρελαίου του. Το πετρέλαιο όμως αντιπροσωπεύει το ήμισυ των εσόδων του κρατικού προϋπολογισμού της χώρας. Με άλλα λόγια, το Ιράν στερούνταν το ένα τέταρτο των εσόδων του προϋπολογισμού του.

Μετά τη συμφωνία για το πυρηνικό του πρόγραμμα, το Ιράν μπορεί να εξάγει το πετρέλαιό του. Κι έτσι πέρασε από μια ύφεση 6% το 2012 σε μια ανάπτυξη 6% το 2016. Το 2017, η ανάπτυξη έφτασε το 4%. Οσο για τον πληθωρισμό, μειώθηκε από 50% το 2013 σε 10% σήμερα. Η αγοραστική δύναμη των Ιρανών λοιπόν αποκαθίσταται.

Είναι αλήθεια ότι αυτό δεν μεταφράζεται αυτομάτως σε θέσεις εργασίας, αφού η ανεργία φτάνει σήμερα το 15%. Κάθε χρόνο, όμως, 800.000 άνθρωποι φτάνουν στην αγορά εργασίας. Και τουλάχιστον οι μισοί από αυτούς έχουν πτυχίο ή μεταπτυχιακό. Για να εξασφαλιστεί όμως η απασχόληση των νέων, πρέπει ο ετήσιος ρυθμός ανάπτυξης να είναι τουλάχιστον 6%.

Το Ιράν κατέχει την τρίτη θέση στον κόσμο από την άποψη του αριθμού των μηχανικών που παίρνουν πτυχίο κάθε χρόνο. Οι φοιτητές αποτελούν πάνω από το 5% του πληθυσμού. Μια γυναίκα στις δύο σπουδάζει. Είναι αλήθεια βέβαια ότι παρά τις σπουδές τους και τα πτυχία τους, οι γυναίκες αντιμετωπίζουν διακρίσεις σε επαγγελματικό επίπεδο.

Η οργή των Ιρανών εκδηλώνεται λοιπόν σε μια στιγμή που η οικονομία πηγαίνει καλύτερα. Υπάρχει όμως και κάτι άλλο. Οι Ιρανοί είχαν κάνει μεγάλη υπομονή στα χρόνια των κυρώσεων. Οι προσδοκίες ήταν λοιπόν πολύ μεγάλες για την εποχή που θα ακολουθούσε την άρση τους. Η γενική πεποίθηση ήταν πως όλα τα προβλήματα θα λύνονταν. Οκτώ μήνες όμως μετά την επανεκλογή του Ροχανί, οι Ιρανοί έχουν την αίσθηση ότι τίποτα δεν άλλαξε. Αντίθετα βέβαια με τον προκάτοχό του, τον Αχμαντινεζάντ, ο Ροχανί δεν τυπώνει χρήμα, αλλά προσπαθεί να μειώσει το δημοσιονομικό έλλειμμα.

Μεγάλη είναι και η δυσπιστία των Ιρανών για τους θεσμούς τους. Η διαφθορά είναι άλλωστε πολύ διαδεδομένη. Όταν λοιπόν τους λένε ότι θα αυξηθεί η τιμή της βενζίνης κατά 50% ώστε να αυξηθούν τα έσοδα του κρατικού προϋπολογισμού και να δημιουργηθούν νέες οικονομικές δραστηριότητες, άρα και νέες θέσεις εργασίας, δεν το πιστεύουν. Η κυβέρνηση προσπαθεί να υιοθετήσει μια σώφρονα οικονομική πολιτική την ώρα που η δυσπιστία της κοινής γνώμης είναι στο αποκορύφωμά της.

Στην αύξηση της δυσπιστίας συνέβαλε και η κατάρρευση των παράνομων ισλαμικών ψευδο-τραπεζών. Εκατομμύρια Ιρανοί έχασαν μεγάλο μέρος των αποταμιεύσεών τους. Το επεισόδιο αυτό ενίσχυσε έτσι την αίσθηση ότι υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά, ότι το σύστημα ευνοεί δηλαδή μια μικρή μειοψηφία, τους διευθυντές των τραπεζών, που έφυγαν με τα ταμεία γεμάτα εις βάρος των καταθετών οι οποίοι ζητούν να αποδοθεί δικαιοσύνη.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ (*) Ο Τιερί Κοβίλ είναι ερευνητής στο Ινστιτούτο διεθνών και στρατηγικών σχέσεων (Iris) της Γαλλίας και ειδικός για το Ιράν (Πηγή: Liberation)
 



Τι να κάνετε για τις διαδηλώσεις του Ιράν
Mazda Majidi

………. Είναι δυνατόν, αν και όχι πιθανό, ότι οι αντικυβερνητικές διαμαρτυρίες θα αυξηθούν μαζικά τις επόμενες ημέρες. Από την άλλη πλευρά, όμως, όμως όπως προαναφέραμε, η προσέλευση στις κινητοποιήσεις της αντιπολίτευσης δεν είναι παρά ένα μικρό μέρος σε σχέση με την πρόσφατη συμμετοχή στην υπέρ της Ισλαμικής Δημοκρατίας ή της συμμετοχής στην αντιπολίτευση το 2009.

Ο χαρακτήρας της αντιπολίτευσης

  Όταν αναλύουμε ένα αντιπολιτευτικό κίνημα οπουδήποτε στον κόσμο, υπάρχουν ορισμένα ερωτήματα που πρέπει να θέσουμε. Ποιος είναι ο πολιτικός χαρακτήρας του αντιπολιτευτικού κινήματος; Έχει αντικαπιταλιστικό χαρακτήρα; Είναι ένα κίνημα της εργατικής τάξης; Αντιπροσωπεύει μια επέκταση της ανεξαρτησίας της χώρας ή προωθεί την υποταγή της στις επιταγές των πολυεθνικών εταιρειών;

   Τα αμερικανικά ιδρύματα της άρχουσας τάξης θέτουν αυτά τα ίδια ερωτήματα και, με βάση τις απαντήσεις, παρέχουν ή αποκλείουν υποστήριξη. Η διοίκηση Trump, οι Αμερικανοί πολιτικοί και τα μαζικά μέσα ενημέρωσης έχουν κατανοήσει γρήγορα ότι αυτό είναι ένα αντιπολιτευτικό κίνημα που μπορούν να δώσουν την υποστήριξή τους. Δεν υπάρχει οργανωμένη ηγεσία, ούτε υπάρχουν σαφώς καθορισμένες πολιτικές απαιτήσεις. Αλλά η κυρίαρχη τάξη των ΗΠΑ έχει αποφασίσει σωστά ότι, ανεξάρτητα από τις επιθυμίες των μεμονωμένων συμμετεχόντων, αυτό είναι ένα κίνημα που θα εξυπηρετεί τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα.

  Ένα κίνημα του οποίου η πιο δημοφιλής θέση είναι η αντίθεσή του προς την υποστήριξη του Ιράν προς την Παλαιστίνη δεν μπορεί να είναι προοδευτική. Ένα κίνημα, του οποίου η ιδέα της βελτίωσης της οικονομικής διαχείρισης είναι η συγχώνευση της οικονομίας της χώρας με το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα, που κυριαρχείται από τις ΗΠΑ και τους νεαρούς ιμπεριαλιστικούς εταίρους, δεν μπορεί να είναι προοδευτική. Η δίκαιη μερική οικονομική και πολιτική διαμαρτυρία δεν κάνει ένα κίνημα προοδευτικό.

   Εδώ στις ΗΠΑ, μερικοί από τους υποστηρικτές των φασιστικών πολιτικών της Trump είναι εργαζόμενοι με νόμιμες καταγγελίες κατά της καπιταλιστικής οικονομίας, του πολιτικού συστήματος και των δημοκρατικών. Αισθάνονται καταπιεσμένοι και απειλούνται από ένα σύστημα που έχει διαβρώσει το βιοτικό τους επίπεδο και απειλεί να τους πετάξει στις τάξεις των ανέργων και των άστεγων. Ωστόσο, ελλείψει της ταξικής συνείδησης, αγοράζουν στην ρατσιστική, σεξιστική και φανατισμένη λύση του Trump στα πραγματικά προβλήματα. Παρά το γεγονός ότι έχουν νόμιμες διαμαρτυρίες, είναι αντιδραστικοί.

   Παρεμπιπτόντως, όπως το πράσινο κίνημα του Ιράν το 2009 και η κοινωνική βάση για το σημερινό κίνημα κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας, το αντιδραστικό κίνημα του Τράμπ βρίσκει τους περισσότερους υποστηρικτές του ανάμεσα στα μεσαία στρώματα της κοινωνίας και όχι στην εργατική τάξη.

Ποιες είναι οι διαμαρτυρίες;

  Τουλάχιστον αρχικά, οι πρωτογενείς απαιτήσεις φαίνεται να είναι οικονομικές. Υποθέτουν ότι η ταχεία αύξηση των τιμών των αυγών και των πουλερικών, που εκτιμάται ότι θα αυξηθεί κατά 40% τις τελευταίες εβδομάδες, έχει προκαλέσει τις διαμαρτυρίες. Ομοίως, ο προϋπολογισμός που πρότεινε η κυβέρνηση Rouhani για το επόμενο έτος περιλαμβάνει περικοπές στις επιδοτήσεις καυσίμων και επιδοτήσεις σε μετρητά, οι οποίες μπορεί επίσης να συνέβαλαν μαζί με τον υψηλό πληθωρισμό και την ανεργία.

…..

https://www.liberationnews.org/what-to-make-of-irans-demonstrations/


Μακρόν: ΗΠΑ και Ισραήλ μας οδηγούν σε πόλεμο με το Ιράν

«Χρειάζεται περιφερειακή στρατηγική για να περιοριστούν οι ιρανικές ενέργειες» στην περιοχή, ανέφερε ο Μακρόν, αλλά «αν διακόψουμε κάθε συζήτηση», ο κόσμος θα οδηγηθεί σε «σύγκρουση ακραίας βαρβαρότητας», τόνισε ο γάλλος πρόεδρος.  
  Ο γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν τάχθηκε την Τετάρτη υπέρ της συνέχισης «διαρκούς διαλόγου» με την Τεχεράνη, εκτιμώντας πως οι χώρες οι οποίες καταγγέλλουν συνεχώς τη διεθνή συμφωνία του 2015 για το πυρηνικό πρόγραμμα της Ισλαμικής Δημοκρατίας - οι ΗΠΑ, το Ισραήλ, η Σαουδική Αραβία - έχουν πάρει τον δρόμο που «μας οδηγεί στον πόλεμο με το Ιράν».
  Διαβεβαιώνοντας πως σκοπεύει να επισκεφθεί την Τεχεράνη, παρά την ακύρωση της προπαρασκευαστικής επίσκεψης που θα έκανε την Παρασκευή ο υπουργός του των Εξωτερικών Ζαν-Ιβ Λεντριάν, ο αρχηγός του γαλλικού κράτους εξήγησε πως θεωρεί μεν πως είναι απαραίτητο να «αυξηθεί η διεθνής πίεση στο Ιράν», όμως δεν πρέπει επ' ουδενί να «διακοπούν οι σχέσεις».
    Καθώς σε αυτήν την περίπτωση υπάρχει ο κίνδυνος «να ανοικοδομηθεί (...) ο "άξονας του κακού"», έκρινε ο Εμανουέλ Μακρόν, παραπέμποντας σε δήλωση του πρώην προέδρου των ΗΠΑ Τζορτζ Ου. Μπους για το Ιράν, το Ιράκ, τη Βόρεια Κορέα κι άλλα κράτη.
«Εσκεμμένη στρατηγική ορισμένων»
«Ο επίσημος λόγος που εκφέρουν οι ΗΠΑ, το Ισραήλ, η Σαουδική Αραβία, σύμμαχοί μας από πολλές απόψεις (...), είναι λόγος που θα μας οδηγήσει στον πόλεμο με το Ιράν», επέμεινε ο Μακρόν, που μίλησε για «εσκεμμένη στρατηγική ορισμένων». Κατά συνέπεια, συμπλήρωσε, «είναι πολύ σημαντικό εμείς να διατηρήσουμε ισορροπίες».
«Χρειάζεται περιφερειακή στρατηγική για να περιοριστούν οι ιρανικές ενέργειες» στην περιοχή, ανέφερε ο Μακρόν, αλλά «αν διακόψουμε κάθε συζήτηση», ο κόσμος θα οδηγηθεί σε «σύγκρουση ακραίας βαρβαρότητας», τόνισε.

ΠΗΓΗ: ΑΜΕ, in.gr

Η θέση του κόμματος Τουντέχ
Η Κεντρική Επιτροπή του κόμματος Τουντέχ του Ιράν (Κόμμα του Λαού, που συμμετέχει στις Διεθνείς Συναντήσεις Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων και διώκεται στο Ιράν), σε ανακοίνωση που εξέδωσε την 1η Γενάρη σημειώνει μεταξύ άλλων ότι «οι λαϊκές διαμαρτυρίες κατά της συνέχισης της αντιλαϊκής και αντιδραστικής εξουσίας του καθεστώτος εδράζονται αντικειμενικά στην κοινωνικοοικονομική κρίση που πλήττει τη χώρα, την κρίση νομιμότητας του καθεστώτος, του οποίου τα επίπεδα διαφθοράς και ανικανότητας αποκαλύπτονται ολοένα και περισσότερο καθημερινά, και στην εντεινόμενη αυξανόμενη φτώχεια και περιθωριοποίηση εκατομμυρίων πολιτών».

Σε άλλο σημείο τονίζει ότι η αξιοποίηση αυτής της κατάστασης από «εσωτερικές και εξωτερικές αντιδραστικές δυνάμεις, που έχουν σκοπό να διαδώσουν παραπλανητικά συνθήματα και να κλέψουν από τις μάζες την αληθινή διαμαρτυρία από το κίνημα διαμαρτυρίας, πρέπει να εμποδιστούν και να αντιμετωπιστούν ξεκάθαρα. Τα παραπλανητικά συνθήματα τέτοιων δυνάμεων, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που καλούν τους διαδηλωτές σε βία, θα ωφελήσουν μόνο τις καταπιεστικές δυνάμεις του καθεστώτος και τους πολέμιους του λαϊκού κινήματος».

Το Τουντέχ επίσης «καταδικάζει σθεναρά τη βάναυση καταπίεση των λαϊκών διαδηλώσεων από τις ιρανικές αρχές», επισημαίνοντας ότι τα μέλη και οι υποστηρικτές του αγωνίζονται με τον υπόλοιπο λαό του Ιράν «για ελευθερία, ειρήνη, κυριαρχία και κοινωνική δικαιοσύνη».




Μια συνέντευξη Ιρανών κομμουνιστών στη Νέα Προοπτική που δόθηκε το Φθινόπωρο του 2017.

Συνέντευξη της Νέας Προοπτικής με τον σύντροφο Ναντίρ και τη συντρόφισσα Ελίν από το Ιράν, που τους γνωρίσαμε στην Κατασκήνωση του Επαναστατικού Εργατικού Κόμματος - Τουρκία.



Νέα Προοπτική: Τι γίνεται στο εργατικό κίνημα στο Ιράν;



Ναντίρ: Υπάρχουν οι απεργίες στο εργοστάσιο ζάχαρης Seven Heel λόγω οικονομικής κρίσης. Οι εργάτες δεν έχουν πληρωθεί για καιρό. Δέχτηκαν επίθεση από την αστυνομία και μετά προσπάθησαν να κλείσουν ένα μικρό δρόμο προς την πόλη. Η αστυνομία τους επιτέθηκε και έκανε συλλήψεις. Υπήρχε, ιδιαίτερα στην Ευρώπη, μια απεργία διεθνούς αλληλεγγύης στους φυλακισμένους εργάτες.

Ο Ρεζά Σαχάμπι, είναι ένας συνδικαλιστής του συνδικάτου των οδηγών λεωφορείων. Εδώ και μερικά χρόνια είναι στη φυλακή, έχασε τη δουλειά του εξαιτίας του αγώνα του και άρχισε έναν αγώνα με απεργία πείνας.

Διεκδικεί τα βασικά δικαιώματά του αλλά καμιά απάντηση δεν υπάρχει από την Κυβέρνηση. Μερικά φιλελεύθερα κόμματα προσπάθησαν να λύσουν το πρόβλημα. Κάποιοι αριστεροί προσπάθησαν να διαμαρτυρηθούν για αυτήν τη φυλάκιση. Οι φιλελεύθεροι είπαν «οι αριστεροί είναι πολύ ριζοσπάστες. Πρέπει να αφήσουν το πρόβλημα σε μας».



Τώρα έχουμε απεργία στο εργοστάσιο Polbring, μια απεργία που άρχισε χρόνια πριν. Δεν μπορούν να πάρουν μισθό ενός μήνα γιατί ήταν κρατικό εργοστάσιο, αλλά η Κυβέρνηση ήθελε να το ιδιωτικοποιήσει. Μετά την ιδιωτικοποίηση άρχισε ο αγώνας. Είναι εργοστάσιο που εφοδιάζεται από την Κίνα.



Ένα σημαντικό ζήτημα είναι η παιδική εργασία στην Τεχεράνη. Η Κυβέρνηση είναι ενάντια στους μαρξιστές σε αυτό το θέμα, άλλα κινήματα όπως οι Φιλελεύθεροι και οι φιλανθρωπικές οργανώσεις, απλά το χρησιμοποιούν για να αυτο-διαφημιστούν.



Νέα Προοπτική: Πώς εκδηλώνεται η κρίση στο Ιράν;



Ναντίρ: Μετά την προεδρία Αχμαντινετζάτ, το χρήμα που έρχονταν από το πετρέλαιο ήταν πολύ. Η λαϊκιστική πολιτική του κράτους σκέπαζε την βαθιά κρίση στην καθημερινή ζωή του λαού. Στο τέλος της προεδρίας Αχμαντινετζάτ τα οικονομικά προβλήματα άρχισαν να φαίνονται πολύ καθαρά. Πολύ υψηλός πληθωρισμός, τα περισσότερα από τα εργοστάσια της χώρας έκλεισαν εξαιτίας μεγάλων εισαγωγών που ήταν πολύ φτηνότερες από την εγχώρια παραγωγή

. Μετά το 2010 υπήρξε μεγάλη ανεργία.

Το κράτος έλπιζε ότι μπορεί να λύσει το οικονομικό πρόβλημα με περισσότερο ήπια εξωτερική πολιτική, ιδιαίτερα στο ζήτημα της πυρηνικής κρίσης με τη Δύση. Κατά τη διάρκεια της πρώτης περιόδου της προεδρίας Ρουχάνι, το Ιράν έκανε μια συμφωνία για τα πυρηνικά με τη Δύση, για να αμβλύνει τα οικονομικά προβλήματα αλλά δύο χρόνια μετά δεν υπάρχει κανένα σημάδι βελτίωσης της οικονομικής κατάστασης του λαού και της χώρας. Τώρα το χάσμα μέσα στην κοινωνία είναι τεράστιο. Υπάρχουν χιλιάδες άνεργοι, άστεγοι στην Τεχεράνη. Υπήρξε μια δημοσίευση πριν λίγο καιρό για άστεγους που βρίσκανε καταφύγιο μέσα στα νεκροταφεία, είναι οι άνθρωποι-φαντάσματα.



Σε μια τέτοια κατάσταση εξαιτίας της έλλειψης αριστερών οργανώσεων, κομμάτων, δεν υπάρχει μεγάλο ταξικό κίνημα για να συγκεντρώσει την ενέργεια αυτών των καταπιεσμένων και να αντιτεθεί στην οικονομική πολιτική του κράτους. Σε αυτήν την κατάσταση, όταν στην πρώτη περίοδο η προεδρία Ρουχάνι τέλειωσε, η αστική τάξη και η μικροαστική τάξη κέρδισαν συσπειρωμένες πίσω από τον Ρουχάνι μόνο και μόνο λόγω των ψεύτικων αιτημάτων για ελευθερία – μια μικροαστική αντίληψη της ελευθερίας. Ο Ρουχάνι, με αυτά τα οικονομικά προβλήματα στο Ιράν, κέρδισε την προεδρία αλλά δεν υπάρχει καμιά ελπίδα για αλλαγή για την εργατική τάξη. Το μόνο που ελπίζουμε είναι ότι ίσως τα αιτήματα για ψωμί και δουλειά θα συσπειρωθούν γύρω από τα ταξικά αιτήματα ενάντια στο κράτος.



Νέα Προοπτική: Υπάρχει κρίση του καθεστώτος;



Ναντίρ: Το καθεστώς είναι χωρισμένο σε δύο μέρη. Η μία είναι η πλευρά Ρουχάνι που προσπαθεί να λύσει τα προβλήματα με διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ και άλλους ιμπεριαλιστές. Στην ουρά τους έχουν τη νεοφιλελεύθερη πολιτική. Αυτή η πλευρά φτιάχνει τη δική της αστική τάξη που περιλαμβάνει τους γιους της οικογένειας των γραφειοκρατών. Ενώ η Κυβέρνηση δίνει δάνεια στις οικογένειές τους, ο λαός και η άλλη πλευρά του καθεστώτος, οι Συντηρητικοί, παραμένουν αντίπαλοι και ενάντια σε οποιαδήποτε διαπραγμάτευση με την Δύση. Υπήρξε μια διαδήλωση ενάντια στις διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ τον περασμένο χρόνο μπροστά από το κοινοβούλιο του Ιράν. Αυτή η διαδήλωση δεν κάλυπτε το λαό. Οι συμμετέχοντες ήταν μαχητές των συντηρητικών. Αλλά πολλοί άνθρωποι στο Ιράν πιστεύουν ότι οι διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ θα φέρουν βελτιώσεις στην οικονομική κατάσταση. Και νομίζουν ότι η φτώχεια είναι αποτέλεσμα των οικονομικών κυρώσεων από το εμπάργκο. Θέλουν να ρίξουν το εμπάργκο και για αυτό ο Ρουχάνι πέτυχε να εκλεγεί στις εκλογές του 2017.



Νέα Προοπτική: Πως διαμορφώνεται η κατάσταση στο Ιράν απέναντι στο ζήτημα ενός ιμπεριαλιστικού πολέμου των ΗΠΑ υπό τον Τραμπ την επόμενη περίοδο;



Ναντίρ: H εξωτερική πολιτική του Ιράν, πάντα αποφασίζεται και κυρίως κατευθύνεται από τον ανώτατο ηγέτη, που είναι ριζοσπάστης συντηρητικός, ο Χαμεϊνί. Η άλλη πλευρά, οι ήπιοι συντηρητικοί και μεταρρυθμιστές υπό τον Ρουχάνι, έχουν την προεδρία. Υπάρχει σύγκρουση ανάμεσα στις δύο πλευρές. Κατά τη γνώμη μου, ο ανώτατος ηγέτης και οι Φρουροί της Επανάστασης έχουν το πάνω χέρι στην πολιτική της περιοχής και διεθνώς. Με το κενό στην ηγεμονία του ιμπεριαλισμού, δυνάμεις της περιοχής όμως η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία, το Ιράν, το Κατάρ, διεξάγουν μια οξεία πάλη στην περιοχή, ιδιαίτερα στη Συρία, το Ιράκ και την Υεμένη. Η Σαουδική Αραβία άρχισε μια νέα επίθεση με την απομόνωση του Κατάρ που έσπρωξε το Κατάρ προς το Ιράν και την Τουρκία προς το Ιράν. Η Σαουδική Αραβία πιστεύω, που είναι σε έναν αντιδραστικό πόλεμο στην Υεμένη, δεν έχει την δύναμη να κάνει μια μεγάλη συμμαχία με επιτυχία ενάντια στο Ιράν και το Κατάρ αλλά η βαθιά κρίση στην Μέση Ανατολή θα χειροτερεύσει για τους λαούς της Μέσης Ανατολής αν οποιαδήποτε τρελή επίθεση ή επέμβαση ξεκινήσει από την Σαουδική Αραβία και τους συμμάχους της. Πιστεύω επίσης ότι η θέση του Ιράν στην περιοχή είναι μια προοδευτική θέση.



Νέα Προοπτική: Πως έχει επιδράσει η Αραβική Επανάσταση στο Ιράν;



Ελίν: Δεν μπορούμε να μιλήσουμε για επίδραση των αραβικών επαναστάσεων στα μαζικά κινήματα στο Ιράν. Αλλά μπορούμε να δούμε μερικές πλευρές της επανάστασης, σε κάποια κινήματα, όπως στο γυναικείο κίνημα το οποίο ήταν μια συνέχεια του κινήματος της Τυνησίας. Αλλά η Αραβική Επανάσταση είχε μια πολύ μεγάλη επίδραση στις πολιτικές για την περιοχή, επίδραση σε δύο πλευρές: η μία στις εσωτερικές πολιτικές και η άλλη στις εξωτερικές. Το Ιράν ιδιαίτερα μετά την επανεκκίνηση των διαδηλώσεων στη Συρία υποστήριξε τον Άσσαντ ενάντια στις διαδηλώσεις που στρατιωτικοποιήθηκαν από τοπικές δυνάμεις όπως η Τουρκία, το Κατάρ και η Σαουδική Αραβία και επίσης από τους ιμπεριαλισμούς της Ε.Ε και των ΗΠΑ. Επίσης το Ιράν είχε μια πολύ σκληρή βάση στο Ιράκ και η στρατιωτικοποίηση της Συριακής εξέγερσης βοήθησε το Ιράν να δυναμώσει τη θέση του στη Μέση Ανατολή. Αλλά το Ιράν χαιρέτισε το λαό της Αιγύπτου και της Τυνησίας στην επανάσταση και αντιτάχθηκε στην επέμβαση στη Λιβύη. Στην εσωτερική πολιτική το Ιράν χρησιμοποίησε την κατάσταση στη Λιβύη και την Μέση Ανατολή ενάντια στις μάζες προβάλλοντας τις καταστάσεις στο Ιράκ και τη Συρία ως παράδειγμα προς αποφυγήν.



Νέα Προοπτική: Ποιες είναι οι προοπτικές για τον μαρξισμό και την επανάσταση στο Ιράν;



Ελίν: Κατά τη διάρκεια των γεγονότων της δεκαετίας του 1980, όταν πολλοί αριστεροί εξοντώθηκαν και οι φυλακές γέμισαν χωρίς δίκες με πολιτικούς κρατούμενους που δολοφονούνταν και οι οικογένειές τους δεν μπορούσαν να πάρουν ούτε τα σώματά τους, μετά από αυτό το τραγικό γεγονός, η οργάνωση οποιουδήποτε αριστερού κινήματος και η μαρξιστική οργάνωση, έγιναν κάτι το πολύ επικίνδυνο. Όταν υπήρξε ο φόβος, χάθηκε η παρακίνησή τους και το μαρξιστικό κίνημα έχασε μεγάλο μέρος της νεολαίας. Υπάρχουν μερικοί μαρξιστές διανοούμενοι χωρίς μαρξιστική δράση, στην Ακαδημία, στους δημοσιογράφους και κάποιοι μαρξιστές απέδρασαν μετά τη σύλληψή τους στην Ευρώπη ή σε άλλες χώρες. Επειδή η Κυβέρνηση φοβάται οποιαδήποτε μαρξιστική δραστηριότητα ασκεί την καταστολή. Έτσι υποβοηθούμενη από αυτό τον διωγμό, το φιλελεύθερο κίνημα με ισχυρή αντιπολίτευση στο μαρξιστικό κίνημα προσπάθησε να δυναμώσει στο Ιράν. Έχουν κερδίσει κάποια νομιμότητα σαν το φιλοδώρημα από τον πόλεμό τους στους μαρξιστές. Έχουν πολλές ευκαιρίες, όπως τις εκδόσεις τους, τα κανάλια τους, στο Ιράν και στο εξωτερικό. Για παράδειγμα έχουν το BBC χρησιμοποιώντας το ενάντια στον μαρξισμό και φαίνεται ότι η Κυβέρνηση δεν έχει πρόβλημα με τους φιλελεύθερους. Άλλη αντιπολίτευση δυστυχώς είναι η υποστήριξη πολλών ανθρώπων στην μοναρχία. Είναι αστοί. Έχουν πολλές πηγές διαφήμισης. Άλλα κινήματα μειοψηφίας είναι στο Κράτος του Αζερμπαϊτζάν, του Κουρδιστάν και του Βελουχιστάν. Η Κυβέρνηση έχει πολεμήσει το Βελουχιστάν τόσο σκληρά επειδή είναι Σουνίτες. Είναι ένα είδος εθνικής και θρησκευτικής πάλης.

Σήμερα γίνεται κάποια πάλη, αδύναμη, στο Αζερμπαϊτζάν, με φυλακισμένους που κάποιοι από αυτούς φέτος κατέβηκαν σε απεργία πείνας. Υπάρχουν μερικές αριστερές ομάδες στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, που όλες έρχονται από τα παραδοσιακά αριστερά κόμματα, όπως το Τουντέχ, τους Φενταγίν, αλλά καμία από αυτές δεν έχει ουσιαστικά επιρροή στην εργατική τάξη στο Ιράν. Τον τελευταίο χρόνο, ο Οίκος των Εργατών, την Πρωτομαγιά, είπε στους εργάτες: «είστε σε αυτήν την κατάσταση εξαιτίας των ξένων εργατών, των Αφγανών» και οι εργάτες βγήκαν στους δρόμους λέγοντας «φύγετε έξω Αφγανοί εργάτες» και «ντροπή στο αφεντικό που προσλαμβάνει Αφγανούς εργάτες». Ο φασισμός και ο ρατσισμός ανεβαίνουν στο Ιράν εξαιτίας αυτής της προπαγάνδας η οποία είναι ένα σημάδι του νεοφιλελευθερισμού στο Ιράν.

Ελπίζω ότι στην Τουρκία που υπάρχει περισσότερο ελεύθερος χώρος στην πολιτική δραστηριότητα, σε σχέση με το Ιράν, ή στην Ελλάδα, την Ιταλία και αλλού, η επανάσταση και το μαρξιστικό κίνημα θα γίνουν δυνατότερα κάτι που ξέρω ότι θα επιδράσει στο κίνημα στο Ιράν. Πιστεύω ότι δεν είναι σημαντικό σε ποια χώρα η επανάσταση θα ξεκινήσει, γιατί πιστεύουμε στην παγκόσμια επανάσταση. Αν ξεκινήσει στην Ελλάδα θα είμαστε εκεί. Εξαιτίας αυτής της προοπτικής θέλουμε να υποστηρίξομε την Παλαιστίνη και τις αραβικές χώρες ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τον σιωνισμό.



Φθινόπωρο 2017, Πρίγκηπος Τουρκίας



Για την συνέντευξη, Ερνέστο Α.




Σχόλια