Κερδοσκοπία και μέτρα εμπορικού πολέμου κατά της Κίνας




Κερδοσκοπία και μέτρα εμπορικού πολέμου κατά της Κίνας
Πρόσφατα, η Δύση ανέδειξε απαρατήρητα ένα νέο κύμα κερδοσκοπίας γύρω από τη "θεωρία της κινεζικής απειλής". Ίσως η Δύση πιστεύει επίσης ότι αυτή προσωνυμία έχει ήδη χάσει το ενδιαφέρον της, γι αυτό εμφανίστηκαν και άλλες μορφές.
Το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ στην "Έκθεση Αμυντικής Στρατηγικής του 2018" χαρακτήρισε την Κίνα ως "στρατηγικό ανταγωνιστικό αντίπαλο". Τα “σκεπτόμενα κέντρα” και τα αμερικανικά μέσα μαζικής ενημέρωσης κερδοσκοπούν για την «οξεία πραγματική δύναμη» της Κίνας και επίσης δηλώνουν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες «έδωσαν» την Ασία στη Λ.Δ. της Κίνας.

Με τις πράξεις της η Ουάσιγκτον δεν κρύβει καθόλου την αντίστασή της στην Κίνα. Εκτός από την εισαγωγή προστατευτικών δασμών για την εισαγωγή μεγάλων πλυντηρίων ρούχων, ηλιακών συλλεκτών και πάνελ, η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει ήδη δηλώσει σαφώς ότι σχεδιάζει να λάβει μέτρα κατά της Κίνας σχετικά με την "κλοπή των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας". Επιπλέον, οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν επίσης να επιβάλουν δασμούς στον χάλυβα και το αλουμίνιο.

Η Γερμανία, η Γαλλία και η Ιταλία συνέταξαν από κοινού νομοσχέδιο στο οποίο προβλέπεται η ενίσχυση της επαλήθευσης και του ελέγχου των ξένων επενδύσεων και εξαγορών και διαβίβασαν αυτό το έγγραφο στην ΕΕ προς εξέταση. Πιστεύεται ότι αυτό το νομοσχέδιο στρέφεται κατά της Λ.Δ.Κ. Ο Γενικός Γραμματέας του Ομοσπονδιακού Υπουργείου Οικονομίας και Ενέργειας κ. Matthias Makhnig της Γερμανίας ευθέως επεσήμανε ότι είναι απαραίτητο «να περιοριστεί η άνοδος των εξαγορών όπου συμμετέχει η Κίνα».

Οι αποφάσεις των ΗΠΑ δεν έλαβαν ούτε την υποστήριξη των Αμερικανών στη χώρα. Μιλώντας για τους δασμούς προστασίας των εισαγόμενων ηλιακών συλλεκτών και των πάνελ, οι εμπιστευματοδόχοι των ΗΠΑ πιστεύουν ότι ένα τέτοιο μέτρο θα αυξήσει το κόστος εγκατάστασης ηλιακών συλλεκτών και θα συγκρατήσει δισεκατομμύρια επενδύσεων, θα αφαιρέσει δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας.

Όσον αφορά την «ανάκαμψη των εξαγορών με τη συμμετοχή της Κίνας» στην Ευρώπη, πολλά παραδείγματα δείχνουν ότι η Ευρώπη πουλάει τις επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν δυσκολίες. Χάρη στα πλεονεκτήματα του κινέζικου κεφαλαίου και της αγοράς, επιτυγχάνεται τελικά μια αμοιβαία κερδοφορία. Τα μελλοντικά γεγονότα, στην πραγματικότητα, αξιολογούνται διαφορετικά.

Οι κερδοσκοπίες της Αυστραλίας σχετικά με τη "θεωρία της κινεζικής απειλής" έχουν προκαλέσει ανησυχία μεταξύ ορισμένων αυστραλιανών ακτιβιστών. Ο πολιτικός Graham Richardson δημοσίευσε στην εφημερίδα The Australian στις 31 Ιανουαρίου ότι η Αυστραλία συνεχώς λέει "όχι" στην Κίνα, ανεξάρτητα από το αν πρόκειται για την πρωτοβουλία "Μία ζώνη, ένας δρόμος" ή για την Ασιατική Τράπεζα Επενδύσεων σε Υποδομές. Η Αυστραλία αντιμετωπίζει τα πάντα με πλήρη αδιαφορία. "Δημιουργήσαμε προβλήματα για την Κίνα και εξοργίσαμε τους Κινέζους, όλα αυτά γίνονται εναντίον της χώρας, η οποία συμβάλλει κατά το 25% στον εμπορικό κύκλο εργασιών της χώρας μας", δήλωσε ο Richardson. Αυτός πρόσθεσε: "Οι υπουργοί μας αμφισβήτησαν τον μεγαλύτερο εμπορικό μας εταίρο, κατά τη γνώμη μου, η οικονομία μας οδεύει προς την αυτοκτονία".

Η εποχή έχει αλλάξει. Η ανθρωπότητα αντιμετωπίζει μια περίοδο ταχείας ανάπτυξης και μεγάλων αλλαγών. Η διεθνής τάξη κινείται προς μια δίκαιη, συνεπή, ισόρροπη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη.

Ωστόσο, όλα αυτά προκάλεσαν ανησυχίες σε μεμονωμένες χώρες, οι οποίες πάντοτε θεωρούνταν «καλύτερες» από τις άλλες. Μεταξύ αυτών, ορισμένες ανησυχούν για την απώλεια της ηγετικής τους θέσης στον κόσμο, άλλες ανησυχούν ότι θα είναι λιγότερο τεχνολογικά προηγμένες, επειδή η Κίνα μετατρέπεται σε παγκόσμιο επιστημονικό, τεχνικό και παραγωγικό κέντρο.

Όλα αυτά κρύβουν μια απειλή για την Κίνα.

Όλα αυτά συμβαίνουν στο πλαίσιο τέτοιων πρωτοβουλιών και εννοιών της Κίνας όπως "οικοδόμηση κοινωνίας με ενιαίο πεπρωμένο για όλη την ανθρωπότητα". Στην εφημερίδα The New York Times σημειώνεται, ότι στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός ο πραγματικός κύριος ήρωας ήταν η Κίνα. Φέτος, στο φόρουμ παντού θα μπορούσε να δει και να νιώσει κανείς τα ίχνη της Κίνας.

Η Κίνα δεν πιστεύει στην απομόνωση, η χώρα ελπίζει να «αυξήσει το κοινό κέικ», πιστεύει σε αμοιβαίο κέρδος και την από κοινού χρήση.

Μετάφραση: Κωνσταντίνος Κατσιάβαλος

ΠΗΓΗ: 1 Φεβρουαρίου, "Ημερήσια Λαϊκή Εφημερίδα" online

Σχόλια