Δώστε μια ευκαιρία στον Βασίλη Δημάκη


            Δώστε μια ευκαιρία στον Βασίλη Δημάκη
Κινητοποίηση Δ πτέρυγας κορυδαλλού για Β. Δημάκη
Από τις 14/3/ 2018 ο συγκρατούμενος μας Βασίλης Δημάκης, βρίσκεται σε απεργία πείνας, διεκδικώντας το αυτονόητο δικαίωμα να σπουδάσει. Δικαίωμα που παράνομα του έχει στερήσει το συμβούλιο των φυλακών Κορυδαλλού, απορρίπτοντας του το αίτημα για εκπαιδευτική άδεια, με ηλεκτρονική επιτήρηση.

Έπειτα από 23 μέρες άκαρπης απεργίας πείνας και έχοντας αντιμετωπίσει την παγερή αδιαφορία των υπευθύνων και με τον Υπουργό Δικαιοσύνης να «νίπτει τας χείρας» του, ο Βασίλης Δημάκης ξεκίνησε και απεργία δίψας. Τη στιγμή που γράφουμε μετράει ήδη 25 μέρες απεργίας πείνας και τρεις μέρες απεργία δίψας. Η κατάσταση της υγείας του απεργού κρίνεται από τα ιατρικά ανακοινωθέντα εξαιρετικά κρίσιμη και επικίνδυνη.
Η ευθύνη για ότι τους συμβεί βαραίνει το συμβούλιο της φυλακής, το Υπουργείο Δικαιοσύνης, αλλά και τον ίδιο τον Υπουργό δικαιοσύνης προσωπικά.
Εμείς ως κρατούμενοι αρνούμαστε να μπούμε στα κελιά μας για τη βραδινή κατάκλιση και κρατάμε τη φυλακή ανοικτή για 3 ώρες παραπάνω το βράδυ, ως ελάχιστη ένδειξη στον απεργό πείνας συγκρατούμενό μας.
Καλούμε όλους τους υπεύθυνους, να δώσουν άμεσα λύση στο πρόβλημα που οι ίδιοι δημιούργησαν, καθώς είναι ήδη πολύ αργά, πριν φτάσουμε σε κατάσταση χωρίς επιστροφή.
Οι κρατούμενοι της Δ πτέρυγας Κορυδαλλού

Δημοσίευση της εκπαιδευτικού Μαρία Μπίλιαν
Και αναρωτιέμαι: να προτρέψω και τους άλλους μαθητές μου να σπουδάσουν ή τους οδηγώ προς τον θάνατο;
Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι η ιδιότητά μου ως εκπαιδευτικού θα μου δημιουργούσε τόσο μεγάλη σύγχυση, ώστε να βλέπω σήμερα, ανήμερα του Πάσχα, αναρτήσεις σε διάφορα μέσα που αφορούν την κρίσιμη κατάσταση της υγείας του περσινού μαθητή μου Βασίλη Δημάκη εξαιτίας της απεργίας πείνας και δίψας, όταν πέρυσι την ίδια ακριβώς εποχή, τον προέτρεπα και τον προετοίμαζα να δικδικήσει μια καλύτερη ζωή μέσω των σπουδών και της γνώσης. Και αναρωτιέμαι: να προτρέψω και τους άλλους μαθητές μου να σπουδάσουν ή τους οδηγώ προς τον θάνατο; Μήπως δεν κάνω καλά τη δουλειά μου; Μήπως να πάψω να ασχολούμαι με το βιβλίο και να στραφώ στη σιγουρια της τηλεόρασης; Τελικά, μπορεί κανείς να μου απαντήσει ποιος φταίει;

Σχόλια