Ο Επαναστάτης, του Γιάννη Ρίτσου


Ο Επαναστάτης
του Γιάννη Ρίτσου

Άνθρωποι, δήθεν ανιδιοτελείς, ζητούσαν να τον προστατεύσουν
(προστατευμένοι οι ίδιοι απ τ όνομά του).
Μην κάνεις ετούτο ή τ΄ άλλο- του λέγαν˙
μη δίνεις στόχο, μη λύνεις τα κορδόνια σου ή τη ζώνη σου μπροστά τους,
μη γίνεσαι θύμα κάθε τόσο της ειλικρίνειάς σου.
Εκείνος τους χαμογέλαγε συγκατανευτικά
κι έπαιρνε με τα δυό του δάχτυλα μόνον
ένα ένα τα «μη» τους και τα πέταγε μες το δοχείο απορριμάτων
μαζί με τα ρούχα του.
Κι έτσι γυμνός, ωραίος, επαναστάτης,
φορώντας μονάχα τα τρύπια του (απ τις πολλές ορειβασίες) παπούτσια,
πέρασε κάτω απ' τις ζητωκραυγές και τις κατάρες
και χάθηκε γαλήνιος μέσα στην αθανασία


Για το ποίημα με τα λόγια του ίδιου του Ρίτσου:

«Το ποίημα που σας διάβασα είναι από την τελευταία μου παραγωγή, μια συλλογή που έχει τον τίτλο «Τα αρνητικά της σιωπής». Δηλαδή για να μπορέσει κανένας να τα δει αυτά τα ποιήματα, πρέπει να τους κάνει την εμφάνιση, να τα αποκρυπτογραφήσει, ώστε το μαύρο να φανεί άσπρο και το άσπρο μαύρο. Πάντοτε χρειάζεται μια τέτοια αποκρυπτογράφηση . Η ποίηση μιλάει για όλα και για αυτό ακριβώς το λόγο, εξαιτίας της πυκνότητος, απαιτεί μια ανάλογη προσοχή και μιαν ανάλογη διαδικασία έρευνας για να μπορέσει κανένας να υπεισέλθει στο νόημα του ποιήματος Και έτσι ακούσατε τον επαναστάτη[...]»

Σχόλια