Η Μπακογιάννη σε ρόλο ανακριτή, δικαστή και εκτελεστή


Η Μπακογιάννη σε ρόλο ανακριτή, δικαστή και εκτελεστή

Το πρωί ανάμεσα στα άλλα η εν λόγω πρώην κυρία εξωτερικών δήλωσε με τη βεβαιότητα ανακριτή που φθάνει στο πέρας των ανακρίσεων και συντάσσει την τελική έκθεση για την απαγγελία κατηγορίας, ως δικαστής που με βεβαιότητα και χωρίς καμιά αμφιβολία κρίνει, καταδικάζει και επιδικάζει ποινές και βέβαια ως εκτελεστικό όργανο αυτών:

  "Και για τους τρομοκράτες δεν μπαίνω στη λογική της ανταλλαγής, αλλά λέω ότι μία χώρα προφανώς και θα το επαναλάβω δεν εννοώ τους πραξικοπηματίες, για τους οποίους βγήκε απόφαση σε ανώτατο επίπεδο της ελληνικής δικαιοσύνης. Εννοώ όμως ότι η Ελλάδα αυτοβούλως και όχι σε λογική ανατολίτικου παζαριού, τους Τούρκους τρομοκράτες, δηλαδή ο ανάλογος Κουφοντίνας της Τουρκίας, που επί ελληνικού εδάφους σύμφωνα με ανακοίνωση της ελληνικής αστυνομίας ετοίμαζαν χτύπημα κατά του Εντογάν κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στην Ελλάδα, αυτούς τους τρομοκράτες τους στέλνεις πίσω, κατά την άποψή μου" τόνισε.
Αυτοβούλως λοιπόν, η εν λόγω κυρία, αποφάσισε ότι είναι τρομοκράτες και πραξικοπηματίες, για τους δεύτερους δυστυχώς μας δεσμεύουν αποφάσεις του Αρείου Πάγου, αλλά, για τους πρώτους καμιά καθυστέρηση. Πίσω! Να τους φροντίσει η ερντογάνια δικαιοσύνη γιατί ως γνωστόν αυτή επικρατεί από άκρου εις άκρον της χώρας. Τέτοια ποταπή δήλωση ως προς το περιεχόμενο -πρόκληση ως προς τα αισθήματα περί αλληλεγγύης και δικαίου του λαού -υπόκλιση μετά την επιστροφή της από το ταξίδι υποβολής των σεβών της στον Ερντογάν δύσκολα θα περίμενε κανείς ακόμη και από καθεστωτικό "Έλληνα" πολιτικό.
Με την ευκαιρία παραθέτουμε την περίληψη  της απολογίας του Mehmet Doğan ενός από τους κατηγορούμενους "τρομοκράτες":
«Στα χαρτιά που κρατάτε δεν υπάρχω εγώ. Όλα αυτά που ζήσαμε, οι σφαγές, οι δολοφονίες, στο φάκελο αυτό δεν υπάρχουν. Στα φοιτητικά μου χρόνια, καθώς βγαίναμε απ’ το Πανεπιστήμιο, μπροστά στα μάτια μας, δολοφόνησαν επτά συμφοιτητές μας. Εμείς, εκτός απ’ τα βιβλία μας, δεν κρατούσαμε τίποτε άλλο στα χέρια μας. Εσείς, έχετε ποτέ μαζέψει τα κομματιασμένα σώματα των φίλων σας; Εγώ τα μάζεψα. Όλα αυτά δεν υπάρχουν σ’ αυτόν τον φάκελο. 
Στην διάρκεια της γιορτής της πρωτομαγιάς, με τη συμμετοχή 500.000 ατόμων, έριξαν βόμβες δολοφονώντας 37 άτομα και τραυματίζοντας δεκάδες. Ήμουν εκεί. Αυτά  δεν υπάρχουν στον φάκελό σας. Μέχρι το 2000 και εγώ είχα δύο μάτια, όπως και εσείς, αλλά στην τότε επιχείρηση που έγινε σ’ όλες τις φυλακές, φυλακισμένος κι εγώ, έχασα το ένα μάτι μου και έκτοτε έχω προβλήματα και με το ένα χέρι μου, τα βλήματα, ακόμα υπάρχουν.  Ο φασίστας Erdoğan το 2011, είχε δώσει εντολή στην πόλη Diyarbakır να σκοτωθούν ακόμα κι οι γυναίκες και τα παιδιά. Η Diyarbakır είναι πόλη στο Κουρδιστάν Τουρκίας. Το ίδιο έχει συμβεί και σε άλλες πόλεις της Τουρκίας, στην Σμύρνη, στην Άγκυρα, στην Πόλη. 
Όλα αυτά δεν τα αναφέρω για να με λυπηθείτε, αυτό που ζητώ, είναι  δικαιοσύνη. 
Στην ερώτηση της έδρας, αν ο αγώνας του αφορά την στήριξη του  κουρδικού ζητήματος, ο ίδιος  απαντάει:
Είμαι Κούρδος, αλλά πάνω απ’ όλα είμαι σοσιαλιστής. Οι σοσιαλιστές υπερασπίζουν την ένωση των λαών και τον κοινό αγώνα τους. Αυτή τη στιγμή η Τουρκία συνεχίζει την εισβολή στο Αφρίν.
 Το  ΙΣΙΣ, δηλαδή αυτοί που σκότωσαν εκατοντάδες άτομα απ’ το λαό της Συρίας, τροφοδοτούνταν απ’ το καθεστώς του  Erdoğan. 
Εμείς αγωνιζόμαστε κατά του φασιστικού καθεστώτος της Τουρκίας. Αν καταδικάσετε εμάς, καταδικάζετε κι αυτούς που εξεγέρθηκαν στον Πολυτεχνείο, αυτούς που αγωνίστηκαν κατά του φασίστα Παπαδόπουλου και του φασισμού του Χίτλερ. Ο Παπαδόπουλος κι ο Erdoğan διαφέρουν μόνο στο ότι, ο μεν Παπαδόπουλος φορούσε στρατιωτική στολή, ο δε Erdoğan φοράει γραβάτα. Έχετε μπροστά σας δύο δρόμους. Με  την απόφασή σας  ή  θα εφαρμόσετε τις εντολές του φασιστικού καθεστώτος της Τουρκίας, ή θα σταθείτε στο πλευρό του ιστορικού αντιφασιστικού αγώνα του Ελληνικού λαού.»
Ο  S.N OZPΟLAT είναι μέσα στον αγώνα από τα φοιτητικά του χρόνια. Την δεκαετία του ’90 εντάχθηκε στον αντιφασιστικό αγώνα και πέρασε τη μισή ζωή του στις τούρκικες φυλακές. Είναι γνωστός στο επαναστατικό κίνημα της Τουρκίας. Όταν έγιναν επιθέσεις σ’ όλες τις φυλακές, 19-22 Δεκέμβρη 2000, κατά την διάρκεια των οποίων 28 πολιτικοί κρατούμενοι δολοφονήθηκαν, ανάμεσά τους και 6 γυναίκες που κάηκαν ζωντανές, επιβίωσε μεν, αλλά τραυματίστηκε. Μετά την αποφυλάκισή του συνέχισε τον αγώνα του και ξαναπροφυλακίσθηκε. Εν συνεχεία πήγε στο εξωτερικό. Καταδικάσθηκε στη Γερμανία και φυλακίσθηκε επί έξι χρόνια, για δημοκρατικές και κοινωνικές δράσεις, όπως συμμετοχή σε πορείες, διανομή περιοδικών, προκηρύξεων κλπ. Άρα όλες οι πράξεις αυτές, όσο κι αν είναι νόμιμες, θεωρούνται στα πλαίσια του αντιτρομοκρατικού γερμανικού νόμου ότι αφορούν στήριξη τρομοκρατικής οργάνωσης και προπαγάνδα.
Αυτό είναι βιογραφικό που τιμάει έναν πολίτη και όχι σαν το δικό σας κυρία Μπακογιάννη…
Αλέξανδρος Καπακτσής
ΠΗΓΗ: enicos


Σχόλια