Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία αντιτίθεται πλέον στη θανατική ποινή. Η βαρβαρότητα πρέπει να τερματιστεί.


Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία αντιτίθεται πλέον στη θανατική ποινή. Η βαρβαρότητα πρέπει να τερματιστεί.

Μια πολύ μεγάλη στροφή έγινε από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία που άλλαξε επισήμως σήμερα τη διδασκαλία της χαρακτηρίζοντας τη θανατική ποινή απαράδεκτη σε όλες τις περιπτώσεις.

Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, με το 1,2 δισεκατομμύριο πιστούς, επί αιώνες επέτρεπε τη θανατική ποινή σε ακραίες περιπτώσεις, όμως η θέση της αυτή άρχισε να αλλάζει επί του εκλιπόντος πάπα Ιωάννη Παύλου 2ου, ο οποίος απεβίωσε το 2005.
Το Βατικανό ανακοίνωσε πως άλλαξε την παγκόσμια κατήχησή του, μια σύνοψη της διδασκαλίας της Εκκλησίας, ώστε να αντικατοπτρίζει την πλήρη αντίθεση του πάπα Φραγκίσκου στην εσχάτη των ποινών.
Σύμφωνα με τη νέα τροποποίηση της κατήχησης, η οποία επικαλείται μια ομιλία του πάπα Φραγκίσκου, «η θανατική ποινή είναι απαράδεκτη επειδή συνιστά επίθεση στο απαραβίαστο και στην αξιοπρέπεια του προσώπου».
Η νέα διάταξη αναμένεται να συναντήσει σκληρή αντίδραση από Καθολικούς σε χώρες όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, όπου πολλοί Καθολικοί υποστηρίζουν τη θανατική ποινή.
Οι αλλαγές θεσπίστηκαν από τη Σύνοδο για Δόγμα της Πίστης, το σώμα που είναι υπεύθυνο για τη διακήρυξη και την υπεράσπιση του καθολικού δόγματος.

«Η εντολή ου φονεύσεις έχει απόλυτη αξία και απευθύνεται και στους αθώους και στους ενόχους. Ακόμα και οι εγκληματίες έχουν το αναφαίρετο δικαίωμα στη ζωή, ένα δώρο από το Θεό» ανέφερε χαρακτηριστικά ο Πάπας Φραγκίσκος.
Υπενθυμίζεται ότι με το προηγούμενο καθεστώς, η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία δεν διαφωνούσε με την επιβολή της θανατικής ποινής.

Η απόφαση αυτή, κάτω από προϋποθέσεις, μπορεί να συμβάλει στη μείωση της βαρβαρότητας του "πολιτισμένου" κόσμου και σίγουρα πρέπει να βρει μιμητές όχι μόνο από θρησκευτικούς ηγέτες και πιστούς αλλά και από πολιτικές ηγεσίες που η πολιτική σκοπιμότητα τις κρατάει δέσμιες σε επιλογές "δικαιοσύνης" που δεν έχουν σχέση με το δίκιο αλλά με την επιβολή της εξουσίας και ειδικότερα της εξουσίας της αστικής τάξης.
Δεν είναι τυχαίο ότι οι μεγάλες λαϊκές και εργατικές επαναστάσεις στις καλύτερες στιγμές τους, δεκαετίες πολλές πριν, κατάργησαν την ποινή του θανάτου και μάλιστα σε συνθήκες σκληρής ταξικής πάλης και πολεμικών συγκρούσεων και αντίθετα η επαναφορά της συνδέθηκε με εκφυλιστικές διαδικασίες εντός τους. Ο εργατικός λαϊκός πολιτισμός μόνο την ανωτερότητα του μπορεί να κατοχυρώσει ως ο κυριότερος υπέρμαχος μιας τέτοιας στάσης.
Επιμέλεια: Πάνος Ευθυμίου
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ, euronews.com


Σχόλια