Επιθέσεις στα εργασιακά δικαιώματα σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα


Επιθέσεις στα εργασιακά δικαιώματα σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα

Δεν ανέχονται καμιά αλλαγή οι εργοδότες από την κατάσταση δουλείας που έχουν περιέλθει οι εργαζόμενοι στα μνημονιακά χρόνια.
Ισχυρές παρεμβάσεις υπόσκαψης και ανατροπής φαίνεται πως υπάρχουν από εργοδοτικής πλευράς στην επεκτασιμότητα των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων,
η οποία τέθηκε, όπως περιορισμένα τέθηκε, ξανά σε ισχύ μετά την έξοδο από το τρίτο Μνημόνιο, δηλαδή από τις 20 Αυγούστου και έπειτα.
Ασφαλείς πληροφορίες του Capital.gr αναφέρουν ότι στους κόλπους των οργανώσεων, κυρίως των μεγάλων επιχειρήσεων, αναπτύσσονται έντονα "επιχειρήματα" σε βάρος της υποχρεωτικής ισχύος των όρων των κλαδικών συμβάσεων και στα μη μέλη των κλαδικών εργοδοτικών οργανώσεων.
Πιο συγκεκριμένα, οι ίδιες πηγές αναφέρουν πως στο εσωτερικό των εργοδοτικών οργανώσεων αναπτύσσεται η άποψη  πως πρώτα από όλα, δεν θα πρέπει να υπάρξει δυνατότητα επέκτασης στις ομοιεπαγγελματικές συλλογικές συμβάσεις. Με άλλα λόγια, δεν θα πρέπει να είναι επεκτάσιμοι οι όροι μίας συλλογικής σύμβασης που υπογράφει ένα σωματείο εργαζομένων με το ίδιο επάγγελμα με τους εργοδότες.
Σημειώνεται πως οι ομοιοεπαγγελματικές συμβάσεις διαφοροποιούνται από τις κλαδικές στο ότι οι κλαδικές αφορούν τους εργαζομένους ενός ολόκληρου κλάδου (πχ εμπορίου), ανεξάρτητα από το ακριβές αντικείμενο εργασίας κάθε κατηγορίας εργαζομένων που απασχολούνται στον κλάδο αυτό.
Αντίθετα, οι ομοιοεπαγγελματικές αφορούν μόνο τους εργαζομένους με όμοιο επάγγελμα. Έτσι στον ίδιο κλάδο συνυπάρχουν πολλές διαφορετικές μεταξύ τους ομάδες εργαζομένων με το ίδιο επάγγελμα, οι οποίες μπορούν να υπογράφουν ξεχωριστές συλλογικές συμβάσεις. Μάλιστα, οι ομοιοεπαγγελματικές συμβάσεις προβλέπουν αμοιβές υψηλότερες από εκείνες που προβλέπουν οι κλαδικές.
Παράλληλα, σημαντική μερίδα εργοδοτών τάσσεται ενάντια στην επέκταση των διαιτητικών αποφάσεων, δηλαδή στις αποφάσεις του Οργανισμού Μεσολάβησης και Διαιτησίας οι οποίες καθίστανται υποχρεωτικές.
Εξάλλου, οι επιχειρηματίες επιμένουν στην απαρέγκλιτη τήρηση της ρήτρας "αντιπροσωπευτικότητας" των κλαδικών συμβάσεων. Δηλαδή πιστεύουν πως πρέπει να  διασφαλίζεται πως  πράγματι το 51% των εργαζομένων ενός κλάδου απασχολείται στις επιχειρήσεις που είναι μέλη της εργοδοτικής οργάνωσης, η οποία υπογράφει μία κλαδική συλλογική σύμβαση, προκειμένου να είναι υποχρεωτικοί οι όροι της και στα μη μέλη της εργοδοτικής οργάνωσης.
Γράφαμε σχετικά παλιότερα: Τι σημαίνουν τα παραπάνω στην πράξη; Οι επιχειρήσεις σε συνεννόηση μεταξύ τους και στοχευμένα θα αρνούνται να υπογράψουν τις κλαδικές συμβάσεις, εκτός από εκεί που οι εργαζόμενοι με σκληρούς αγώνες θα το επιβάλλουν, με αποτέλεσμα τη μη εφαρμογή τους για τη μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων. Είναι γνωστό ότι οι μικρές επιχειρήσεις κάτω των 10 ατόμων απασχολούν πλέον του 96% των εργαζομένων και οι κάτω των 50% το 2,7%. Μεγάλο μέρος, η πλειοψηφία τους πολλές φορές δεν ανήκουν σε εργοδοτικές οργανώσεις. Θα φθάσουμε στο σημείο να υπογράφονται κλαδικές συμβάσεις με όρους διαφημιστικούς της φιλεργατικότητας τους και με κανένα  πρακτικό αποτέλεσμα.
Επίσης, θα πρέπει να υπάρχει συμφωνία και των εργοδοτών στην επέκταση ισχύος μίας κλαδικής σύμβασης, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές.
Την ίδια στιγμή, οι εργοδότες φέρεται να ζητούν ανάλυση των επιπτώσεων τις οποίες θα έχουν στην αγορά εργασίας, στην απασχόληση και γενικότερα στην ανταγωνιστικότητα του κλάδου (για τον οποίο υπογράφεται μία συλλογική σύμβαση).
Τέλος, είναι επιθυμητή από πολλές επιχειρήσεις, η δυνατότητα εξαίρεσης τους από τους όρους μίας κλαδικής συλλογικής σύμβασης.
Με λίγα λόγια: Οι συμβάσεις να είναι μόνο για το θεαθήναι και να εφαρμόζονται μόνο και εάν το θέλει ή εξυπηρετείται η εργοδοσία. Η θρασύτητα βέβαια αυτή πηγάζει πρώτα και κύρια από τις ίδιες τις νομοθετικές ρυθμίσεις της κυβέρνησης και αναλυτικά μπορεί κάποιος να διαβάσει στην προαναφερόμενη ανάρτηση μας.

Ταυτόχρονα και η σχετική πρακτική της κυβέρνησης δίνει αέρα στα πανιά της εργοδοτικής αυθαιρεσίας. Υπενθυμίζουμε ότι στον χώρο του δημοσίου με απόφαση των κυβερνήσεων μειώθηκαν με το έτσι θέλω οι μισθοί, καταργήθηκαν τα επιδόματα Χριστουγέννων, Πάσχα, αδείας και "φυσικά" δεν έχουν κανένα δικαίωμα υπογραφής συλλογικής σύμβασης. Η εκάστοτε κυβέρνηση αυθαίρετα αποφασίζει επί της ουσίας για όλα. Δεν φτάνει μόνο αυτό αλλά θέλει να ελέγχει και τον συνδικαλισμό των δημοσίων υπαλλήλων εξουδετερώνοντας τα πιο ριζοσπαστικά στοιχεία τους. Διαβάζουμε σχετικά σε ανακοίνωση των "παρεμβάσεων", ισχυρής συνδικαλιστικής παράταξης στον χώρο του δημοσίου και ιδιαίτερα στους εκπαιδευτικούς, ότι βρισκόμαστε:
…Σε μια περίοδο που η κυρίαρχη κατεύθυνση κεφαλαίου, ΕΕ και κυβέρνησης είναι το χτύπημα της μόνιμης εργασίας και η «μονιμοποίηση» των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, με μειωμένα δικαιώματα, πληρωμές «έναντι», ανασφάλεια και αλληλοσφαγή για ένα κομμάτι ψωμί και μια χούφτα μόρια….
…Σε μια περίοδο που η πολιτική των μηδενικών διορισμών οδηγεί στην αύξηση ελαστικών μορφών εργασίας με οδυνηρές συνέπειες τόσο για την ομηρία χιλιάδων συναδέλφων μας όσο και για τα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών!
…Σε μια περίοδο που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ επιδιώκει να εξαφανίσει κάθε ικμάδα συλλογικής διεκδίκησης χτυπώντας τα συνδικαλιστικά δικαιώματα και τις ελευθερίες των εργαζομένων.
Ως Παρεμβάσεις αισθανόμαστε υπερηφάνεια με την επιλογή μας να εκλέξουμε τη Δινοπούλου Βαγγελίτσα, αναπληρώτρια εκπ/κό, στο ΔΣ της ΔΟΕ, για φέτος, στα πλαίσια της εναλλαγής των εκπροσώπων μας κάθε χρόνο σε αυτό. Δεν ξεχνάμε ότι ένα μεγάλο ποσοστό των συναδέλφων μας είναι αναπληρωτές, χωρίς μόνιμη σχέση εργασίας. Θεωρούμε ότι με αυτόν τον τρόπο υπερασπιζόμαστε στην πράξη κι όχι στα λόγια, τα δικαιώματα των αναπληρωτών και ελαστικά εργαζόμενων συναδέλφων μας.
Η επιλογή μας αυτή αποτελεί συνέχεια της επιλογής να αναγνωριστούν ντε φάκτο ως αντιπρόσωποι οι αναπληρωτές και οι ωρομίσθιοι στα συνέδρια της ΔΟΕ, επιβάλλοντας την ίση συνδικαλιστική αντιμετώπισή τους με πλήρη συνδικαλιστικά δικαιώματα εκλέγειν και εκλέγεσθαι. Προκύπτει  από την αταλάντευτη στάση μας, να φέρουμε στο κέντρο των διεκδικήσεων των εκπαιδευτικών και όλου του εργατικού κινήματος, τα ίσα συνδικαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα του πιο εκμεταλλευόμενου και πληττόμενου κομματιού της ελαστικής εργασίας.
Επιδιώκουμε την υπηρέτηση του στόχου της οργάνωσης και της συλλογικής διεκδίκησης του συνόλου των αιτημάτων τους με πρωταρχικό αυτό των μαζικών, μόνιμων διορισμών, της σταθερής, μόνιμης αξιοπρεπούς εργασίας. Έχουμε την πεποίθηση ότι έτσι εξασφαλίζεται η πραγματική ενότητα των εργαζόμενων και η αποτελεσματικότητα της πάλης τους απέναντι στον εξανδραποδισμό τους από το μνημονιακό μπλοκ.
Ο συνδικαλισμός είναι δικαίωμα των εργαζόμενων κι όχι επάγγελμα και προνόμιο.
Το Υπουργείο Παιδείας με απόφασή του στις 17/9 απάντησε στο αίτημα για χορήγηση συνδικαλιστικής άδειας στην αναπληρώτρια συνάδελφο χωρίς να έχει λύσει την τιμωρητική διάταξη της ΜΗ προσμέτρησης της προϋπηρεσίας για το διάστημα εκπροσώπησης στο ΔΣ της ΔΟΕ.
Η εν λόγω διάταξη αποτελεί τιμωρία προς κάθε αναπληρωτή:
  • Αφού απειλείται με μη αναγνώριση της προϋπηρεσίας για το σχολικό έτος που κάνει χρήση της άδειας, με αποτέλεσμα την εκδικητική κατάταξη στους μελλοντικούς πίνακες σε χαμηλότερες θέσεις, με κίνδυνο την αδυναμία πρόσληψης, δηλαδή την ΑΠΟΛΥΣΗ – ΑΝΕΡΓΙΑ στο μέλλον.
  • Είναι μια κίνηση που ουσιαστικά ποινικοποιεί και απαγορεύει την ελεύθερη συνδικαλιστική δράση των ίδιων των αναπληρωτών και τη συνακόλουθη προάσπιση των δικαιωμάτων του κόσμου της αδιοριστίας σε επίπεδο ΔΣ της ΔΟΕ.
Είναι ένα συνολικότερο μήνυμα ότι ο ελεύθερος και ανυπότακτος συνδικαλισμός των συμβασιούχων εργαζομένων εκπαιδευτικών δεν μπορεί να εκπροσωπείται-ασκείται από τους ίδιους σήμερα στην ΔΟΕ, αύριο στον υπόλοιπο δημόσιο τομέα, σε μια συγκυρία μάλιστα κατά την οποία η πολιτική των μηδενικών διορισμών, μετατρέπει όλο και μεγαλύτερο κομμάτι των εκπαιδευτικών σε ελαστικά απασχολούμενους. Σ’ αυτή τη συγκυρία η κυβέρνηση έρχεται να αμφισβητήσει και τα ίσα δικαιώματά τους στην συνδικαλιστική δράση!
Οι διαρκείς «δεσμεύσεις» του Υπουργού για επίλυση του θέματος και η ταυτόχρονη εκδικητική εφαρμογή της άδειας με μη προσμέτρηση της προϋπηρεσίας, με πιστό εφαρμοστή των εντολών του υπουργείου τον διευθυντή εκπαίδευσης Δυτ. Αττικής, αποτελούν προκλητικό εμπαιγμό!
Δίνουμε το δικό μας τελεσίγραφο:
Οι εκβιασμοί τους δε θα περάσουν! Θα υπερασπιστούμε με όλες μας τις δυνάμεις το αυτονόητο δικαίωμα που έχουν οι αναπληρωτές συνάδελφοί μας να συμμετέχουν στο Δ.Σ. της Ομοσπονδίας έχοντας συνδικαλιστική άδεια, χωρίς συνέπειες-ποινές  και απειλές απόλυσης. Θα δώσουμε τέλος στον εμπαιγμό των αναπληρωτών, θα δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις για να αποκτήσει φωνή ο κάθε συνάδελφος και η κάθε συναδέλφισσα που έχει γυρίσει τις εσχατιές της χώρας με τεράστιες οικονομικές συνέπειες, που έχει αφήσει πίσω οικογένεια, φίλους, που δεν μπορεί να αρρωστήσει, να γεννήσει και να μεγαλώσει με ασφάλεια το παιδί της/του, που εξαναγκάζεται σε παραίτηση!
Είναι ζήτημα τιμής για όλες τις δυνάμεις που εκπροσωπούνται στο ΔΣ της ΔΟΕ να τοποθετηθούν τώρα, υπερασπιζόμενοι τα ίσα εργασιακά, ασφαλιστικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα όλων των εκπαιδευτικών, μόνιμων και αναπληρωτών. Δεν χωρούν άλλες καθυστερήσεις και αναβολές ξεκάθαρης τοποθέτησης για το ζήτημα του δικαιώματος στη συνδικαλιστική δράση.
Η υπόθεση υπεράσπισης των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων των ελαστικά εργαζόμενων συναδέλφων μας είναι υπόθεση όλων μας! Για να πάρουμε πίσω όσα μας κλέβουν. Για να διεκδικήσουμε όσα μας ανήκουν. Μόνος δρόμος, ο αγώνας μας. Όχι μισή δουλειά, ούτε μισή ζωή!
Εμείς προσυπογράφουμε κάθε λέξη από τα παραπάνω. Σε τελική ανάλυση πάντα έτσι γινόταν. Τον δρόμο προς τα μπρος τον γράφουν τα θέλω των πολλών και όχι οι επιταγές των ισχυρών.
Επιμέλεια-σχολιασμός: Αλέξανδρος Καπακτσής

Σχόλια