Με τις γυναίκες στην πρώτη γραμμή η νίκη είναι πιο σύντομη και πιο σίγουρη


Με τις γυναίκες στην πρώτη γραμμή η νίκη είναι πιο σύντομη και πιο σίγουρη

Στις 23 του Φλεβάρη –Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας– οι γυναίκες που δούλευαν στις υφαντουργίες ξεχύθηκαν στους δρόμους του Πέτρογκραντ απαιτώντας ψωμί.

Οι εργάτριες της υφαντουργίας στην Πετρούπολη κατέβηκαν σε απεργία και παρέσυραν μαζί τούς υπό μπολσεβίκικη καθοδήγηση μεταλλουργούς εργάτες του τομέα του Βίμποργκ. Μέχρι να τελειώσει η μέρα, 90.000 εργάτες απεργούν και τα αρχικά συνθήματα για ψωμί πολιτικοποιούνται σε «κάτω ο πόλεμος» και «κάτω η μοναρχία». Η κυβέρνηση φοβούμενη μήπως το πεζικό στασιάσει στέλνει του κοζάκους εναντίον των διαδηλωτών, οι οποίοι αντιμετωπίζονται με γενναιότητα από αυτούς και αυτοί αρνούνται να πυροβολήσουν τα πλήθη.
   Η αποσύνθεση των ενόπλων δυνάμεων του Τσάρου έγινε φανερή στους διαδηλωτές. Στους δρόμους της Νέβσκι Προσπέκτ, στο Πέτρογκραντ, ένας μπολσεβίκος εργάτης είδε τις μπροστινές σειρές του πλήθους σπρωγμένες απ’ όσους βρίσκονταν πιο πίσω, να πλησιάζουν όλο και περισσότερο σε έναν κλοιό στρατιωτών: Οι αιχμές από τις ξιφολόγχες ακουμπούσαν τα στήθη της πρώτης σειράς των διαδηλωτών. Από πίσω ακούγονταν επαναστατικά τραγούδια, μπροστά επικρατούσε σύγχυση. Γυναίκες, με δάκρυα στα μάτια, φώναζαν στους στρατιώτες: «Σύντροφοι, πετάξτε τις ξιφολόγχες σας, ενωθείτε μαζί μας!» Οι στρατιώτες είχαν συγκινηθεί. Έριχναν κλεφτές ματιές ο ένας στον άλλο. Την επόμενη στιγμή, μια ξιφολόγχη υψώνεται αργά πάνω από τους ώμους των διαδηλωτών που πλησιάζουν. Ακούγονται βροντώδεις επιδοκιμασίες. Το πλήθος θριαμβευτικά, χαιρετίζει τα αδέλφια του τα ντυμένα με τους γκρίζους στρατιωτικούς χιτώνες. Οι στρατιώτες ανακατεύονται ελεύθερα με τους διαδηλωτές.[1]
   Άλλες τρεις τέτοιες μέρες, κι όλα τελείωσαν για τον Τσάρο…

ΠΗΓΗ: Από το βιβλίο "Το ελληνικό πρόβλημα" του Α. Καπακτσή


[1] Kochan, Lionel Russia in revolution: 1890-1918 Weidenfeld and Nicolson, Λονδίνο, 1966 σελ. 186, 1970 Publisher Paladin Place of Publication London 

Σχόλια